مجسمه سازی

مجسمه سازی

مجسمه‌سازی، تندیس گری یا پیکر تراشی ، شکل دادن به اشیا است و ممکن است در هر اندازه یا با موادی یا تکنیکی انجام گیرد.

به فراورده‌های این هنر پیکره ،  تندیس یا مجسمه گفته می‌شود هرشکل‌دادنی مجسمه سازی نیست. و بلکه باید در کنار آن، یک فکر، خلاقیت یا یک فکر وجود داشته باشد.

مجسمه سازی در ایران

ایرانیان که در تمام رشته‌های هنری ، تزئین ، سنگ تراشی، منبت‌ کاری ، و غیره مهارت فوق‌العاده دارند در رشته ی مجسمه ‌سازی زیاد کار نمی کنند و علاقه ای از خود نشان نمی دهند . و این عدم علاقه به ساخت مجسمه ، در گذشته ی تاریخی در دوران اسلامی همچنان ادامه داشته‌ است.

مجسمه ، آیاپیر در ایذه بزرگترین مجسمه ای است که تا کنون در خاک ایران کشف شده است. و تنها مجسمه برنزی بزرگی است که از دوران های قدیم سرزمین ایران به جا مانده است . اما در ایران مجسمه های متوسط  و کوچک مخصوصا از عهد اشکانیان  و ساسانیان زیاد است ، می گویند یکی از خصوصیات مجسمه سازی در دوره اشکانیان و ساسانیان این بوده که مجسمه ها را بر خلاف همه از مقابل می تراشیدند.

مجسمه اوتال در موصل شباهت خیلی زیادی به مجسمه آیاپیر در ایذه دارد از این رو شباهت این دو مجسمه یک معما برای تحلیل گران تاریخی شده است. ارتفاع مجسمه اوتال تقریبا  20/2 سانتی متر است.

در کشور ایران مجسمه زیتون و مجسمه خرما نماد صلح است.

مجسمه سازی در مذهب

یونانیان ، مجسمه متعدد خدایان خود را ساخته و در معابد خود قرار می‌دادند و آنها را پرستش می ‌کردند. مجسمه‌های سنگی و برنزی زیادی از قهرمانان خود در محل های عبور و معابر عمومی می‌ گذاشتند.

مصریان عقیده داشتند که روح هر انسانی پس از مرگ به جهان بر می‌ گردد و برای اینکه آن روح سرگردان نشود مجسمه‌ هایی از سنگ یا برنز یا چوب می ‌ساختند و در مکان‌های مختلفی قرار می‌دادند آن ها مجسمه هایی شبیه به فرد مرده شده می ساختند و فکر می کردند چون مجسه شبیه به فرد مرده شده است روح او به مجسمه بر می گردد .  علاوه بر آن مانند یونانیان مجسمه خدایان خود را ساخته و در معابد قرار میدادند و آن را پرستش می کردند.ایرانیان پیش از اسلام، دارای مذهبی بودند که به توحید نزدیک بود. هرودت نویسنده معروف که ایرانیان دوره هخامنشی را به هم میهنان خود در کتابی با عنوان «تاریخ» معرفی نموده شگفت زده می شود از اینکه ایرانیان برای خدایان خود مانند یونانیان و مصریان مجسمه نساخته و در معبد های مختلف قرار نمی دهند. بلکه آن ها برای انجام آیین های مذهبی خود به جاهای بلند می روند ، و اینگو با خدای خود ارتباط برقرار کرده و او را پرستش می کنند.

 

نظر بدهید
بازدید کننده 278
نظر خود را بنویسید
  • اسم :
  • ایمیل :
  • کد امنیتی :
  • نظر شما :